Mount Damavand voorbereiding, hoe pak ik het aan

Damavand voorbereiding

In juli ga ik iets spannends doen waar ik enorm naar uitkijk. Ik ga de hoogste berg van het Midden-Oosten beklimmen: Mount Damavand. De berg is maar liefst 5619 meter hoog.

Waarom ik dat gaan doen, vraag je je misschien af? Dat zit zo: straks kun je deze trip ook bij ons boeken. En omdat we er zeker van willen zijn dat jij dan een fantastische ervaring hebt, gaan we het eerst uittesten. It’s a tough job, but somebody’s gotta do it 😉 – die somebody ben ik 😀

Ik weet het, de meeste mensen zouden er niet aan moeten denken, maar ik word zielsgelukkig van dit soort avonturen!

Ben jij iemand voor wie dit ook geldt? Lees dan door, want dit blog is voor jou bedoeld. Ik vertel je in dit blog over het klimschema, de voorbereiding en de risico’s.

Het gaat trouwens echt wel spannend worden of het me lukt om de piek te bereiken. Hoogteziekte is een reëel risico. Een goede voorbereiding is daarom onontbeerlijk. Maar laat ik eerst iets uitleggen over hoogteziekte.

Hoe zit het met hoogteziekte?

Hoogteziekte kan optreden bij hoogtes vanaf 2500 meter ongeveer. Op die hoogte hebben de meeste mensen nog geen last maar vanaf zo’n 3000 meter wordt de kans op hoogteziekte steeds groter, zeker als je niet op de juiste manier acclimatiseert.

Hoogteziekte ontstaat onder invloed van de steeds ijler wordende lucht naarmate je hoger komt. Doordat de luchtdruk lager is, is er ook minder zuurstof beschikbaar. Het gebrek aan zuurstof kan ervoor zorgen dat je ziek wordt.

Symptomen bij hoogteziekte

De eerste, milde symptomen zijn nog niet zo zorgelijk. Je herkent ze misschien wel van wintersport of een andere bergvakantie. Een trappetje oplopen kost ineens veel meer moeite, je bent snel buiten adem en voelt je misschien zelfs een beetje licht in je hoofd. Als je wat rustiger aandoet dan ebt dat gevoel meestal na een paar uur weg. Je bent dan geacclimatiseerd.

De volgende gradatie in hoogteziekte is dat je je ook echt ziek gaat voelen. Misselijkheid en hoofdpijn zijn de meest voorkomende symptomen. Het voelt als een stevige kater. Het liefst wil je in een donker hoekje wegkruipen. Ik weet het, want ik heb hier al eens ervaring mee gehad.

In ernstige gevallen kan hoogteziekte tot een long- of hersenoedeem leiden. Als je dan niet heel snel naar lager gelegen gebied afdaalt, is het dodelijk.

Ben ik dan helemaal gek geworden dat ik die hoge berg op wil? Als het potentieel zó mis kan gaan. Gelukkig zijn er manieren om de kans op hoogteziekte verkleinen. Daar ga ik nu iets over vertellen.

Acclimatiseren, hoe werkt dat?

Hét recept om hoogteziekte te voorkomen is om te acclimatiseren. Dat wil zeggen dat je je lichaam de mogelijkheid geeft om te wennen aan toenemende hoogte.

Wanneer je in één keer van zeeniveau naar bijvoorbeeld 3000 meter hoogte gaat, dan is dat verschil zo groot, dat je lichaam zich daar mogelijk niet in één keer op kan aanpassen en je hoogteziekte kunt krijgen. Pak je het stijgen in etappes aan, dan geef je je lichaam de tijd om stapje voor stapje te wennen aan de omstandigheden. Zo kun je hoogteziekte voorkomen.

Je acclimatiseert het best door overdag naar hoogte te klimmen en vervolgens weer een stukje af te dalen en in iets lager gebied te overnachten. Iedere dag kun je zo weer een stukje hoger komen.

Niet alleen het stapsgewijs stijgen is belangrijk. Je kunt je lichaam ook stimuleren om te acclimatiseren door in beweging te komen. Wanneer je alleen maar in een auto of een vliegtuig zit terwijl je je naar hoogte laat vervoeren, wordt je systeem niet aangesproken om zich aan te passen. Juist een beetje beweging zorgt ervoor dat je sneller acclimatiseert.

Tegelijkertijd kan een te grote inspanning juist weer averechts werken. Zorg dus dat je het rustig aan doet.

Wanneer je een pittige beklimming te wachten staat, en “het rustig aan doen” niet echt een optie is, zorg er dan voor dat je topfit aan je onderneming begint. Op die manier zorg je ervoor dat de inspanning je niet te zwaar valt en verklein je de kans op hoogteziekte.

Er is trouwens nog een manier om hoogteziekte tegen te gaan. Je kunt namelijk het medicijn Diamox slikken. Vraag me niet hoe het precies werkt, maar ik heb me laten vertellen dat het goed kan helpen om hoogteziekte te voorkomen.

Klimschema Mt. Damavand, eerst acclimatiseren

5619 meter hoogte, dat is mijn doel. De trip begint met een vlucht naar Teheran, de hoofdstad in Iran. Ik kom ’s nachts aan en begin dan met een overnachting in Teheran (1500 meter).

Mount Tochal boven Teheran

Om stap voor stap te kunnen acclimatiseren, begin ik niet direct aan de beklimming van Mount Damavand, maar staat er eerst een andere berg op het programma: Mount Tochal. Deze berg ligt aan de noordzijde van Teheran en is daardoor heel makkelijk bereikbaar. ’s Winters kun je hier skieën. ’s Zomers is het een geliefd hiking uitje voor sportieve Iraniërs.

Tochal is een langgerekte bergrug van 12 kilometer lengte, met diverse pieken. Ik start ’s middags samen met een gids met de klim naar een berghut op 2750 meter hoogte. Daar breng ik een nacht door.

De volgende dag klim ik een stukje verder, naar zo’n 3500 meter. Het doel is acclimatiseren, ik hoef niet persé een piek te bereiken. ’s Middags keer ik weer terug in Teheran voor een hotelnacht.

Klimschema Mt. Damavand

Dan begint het echte werk. Ik sluit me aan bij een internationaal groepje dat Mount Damavand gaat beklimmen. We zullen eerst naar het base camp gebracht worden. Dit ligt op 2400 meter. Daar brengen we de nacht door.

Damavand

De volgende dag lopen we naar het advanced camp, gelegen op 4300 meter. Dit is de grootste stijging. Onze bagage zal vervoerd worden per jeep en ezels, dus we hoeven alleen met een dagrugzak te lopen. We worden begeleid door gediplomeerde berggidsen.

In het advanced camp hebben we een dag om te acclimatiseren. We zullen proberen om naar 5000 meter te stijgen. Alles zal op een laag tempo gaan. Deze dag is echt bedoeld om je lichaam te laten wennen aan de hoogte.

De volgende dag proberen we de piek te behalen. Dat betekent dat we zo’n 1300 meter zullen moeten stijgen. Het is gelukkig geen technische klim waarbij allerlei spannende technieken nodig zijn. In principe moet iedereen die fit genoeg is (en niet geveld wordt door hoogteziekte) het kunnen halen.

We starten de beklimming van de top voor dag en dauw. Het zal ongeveer zes tot acht uur lopen zijn (ik ga er even vanuit dat ik het ga halen!). Na het bereiken van de piek keren we terug in het advanced camp.

De volgende dag volgt de afdaling naar het basiskamp. We rijden terug naar Teheran en nemen afscheid van elkaar.

Dat is het plan. Om de kans te vergroten dat ik straks tot degenen behoor die de piek gaan halen, ben ik volop in training.

Voorbereiding Damavand

De beste tip die ik heb gekregen in de voorbereiding, kwam van een Franse berggids. Volgens hem is het de kunst om fitter te zijn dan het gemiddelde niveau van de groep waarmee je loopt.

Dat werkt zo: de gids past het looptempo altijd aan op het niveau van de groep. Zitten er een paar langzame bij, dan loopt de groep langzaam. Zijn het allemaal ervaren, fitte klimmers, dan loopt de groep sneller. Als je nu zorgt dat jouw niveau boven dat van de rest van de groep ligt, dan is het tempo voor jou altijd gemakkelijk te doen. Zo verklein je de kans op hoogteziekte. Klinkt heel logisch toch?

Oké, ik moet dus fit worden. Poeh. Ik moet eerlijk bekennen dat ik de afgelopen tien jaar al niet meer heb gesport. Mijn dagen breng ik zittend achter de computer door, boodschappen doe ik met de auto, ik heb een hekel aan fietsen… Eigenlijk beweeg ik niet. Dit kan nog knap lastig worden.

Oké, het uitgangspunt ziet er beroerd uit. Maar, er zijn ook positieve punten. Ik rook niet, ik eet gezond, ik heb geen overgewicht en ik hou van wandelen en van mezelf uitdagen. Ik besluit er gewoon vol voor de Damavand voorbereiding te gaan.

Hoogteweekend in de Alpen

Zo’n acht maanden voordat de klim van Mount Damavand gepland staat, ga ik een weekend naar de Zwitserse Alpen om eens te kijken hoe mijn lichaam met hoogte omgaat.

Mijn Damavand voorbereiding gaat goed van start wanneer ik samen met mijn man ’s ochtends vroeg naar Genève vlieg. Daar staat een Franse berggids ons op te wachten (ja, dezelfde van de tip). We rijden de bergen in en wandelen direct de eerste dag naar een hoogte van 2600 meter. Niks aan de hand, alles gaat goed! We slapen op 1800 meter.

De tweede dag starten we op 1800 meter en beklimmen een piek van 3200 meter. Wat een uitzicht! We voelen ons de koning te rijk. En alles gaat goed, geen hoogteziekte te bekennen. Dit lijkt een goede voorbode voor het echte werk straks.

Sportieve training

Ik begin met twee keer in de week hardlopen. Dat gaat best aardig. Al vrij snel lukt het om 10 kilometer achter elkaar hard te lopen. Het gaat niet zo heel snel, maar de afstand haal ik. Ik besluit me in te schrijven voor een hardloopevenement in mijn gemeente: de Hilversum City Run.

Drie maanden voor de beklimming van Mount Damavand gepland staat, loop ik de 10 kilometer van de Hilversum City Run net binnen het uur (59:03).

De race was pittig. Het was de eerste warme dag van het jaar en er was geen ontsnappen aan de brandende zon. Bovendien was het mijn eerste race. Ik weet dat het geen toptijd was, maar voor iemand die tien jaar niks gedaan heeft, vind ik dat ik best trots kan zijn.

Na de Hilversum City Run blijf ik hardlopen. Wel wat minder frequent, maar ondanks dat neemt de snelheid toe. Inmiddels loop ik de 10 km in 56 minuten. Ter afwisseling begin ik ook met baantjes trekken in het zwembad, en af en toe een flinke fietstocht of wandeling over de hei.

Ik begin zo waar plezier te krijgen in al dat sporten!

Eigenlijk zou ik ook naar de sportschool moeten om de beenspieren te trainen, maar ik kan me er niet toe zetten. Heel eerlijk: ik heb gewoon een verschrikkelijke hekel aan de sportschool. Dan maar niet…. (ik hoop maar dat deze beslissing me niet duur komt te staan straks)

Weer een Alpenweekend

Op het moment dat ik dit schrijf heb ik nog twee weken te gaan voordat ik Mount Damavand beklim.

Ik kom net terug van een weekend in de Franse Alpen. In de omgeving van Chamonix heb ik een volle dag van 10 uur wandelen gemaakt (1500 meter klimmen en weer dalen). Het klimmen ging uitstekend, het dalen was pittiger. Maar wat een prachtige omgeving! Zo’n weekend is echt geweldig – lichamelijk is het zwaar, maar geestelijk is het juist heel rustgevend.

Na die lange wandeldag had ik wel verschrikkelijke spierpijn. Vooral trap af was bijna niet te doen. Ik hou mezelf maar voor dat ik pas hoef te dalen nadat ik (hopelijk) de piek van Damavand bereikt heb. Als ik daarna niet meer kan lopen van de spierpijn geeft dat niks.

Een kabelbaan brengt me naar 3840 meter hoogte. Wow! Ik kijk uit over Mont Blanc, met 4810 meter de hoogste berg in de Alpen. Het is bijna niet voor te stellen als ik daar zo sta, maar ik moet straks nog hoger klimmen…

Ademhalingstechnieken

Naast het hardlopen en zwemmen, heb ik nog een voorbereidingsmethode opgepakt. Ik ben in mijn Damavand voorbereiding namelijk begonnen met de ademhalingsoefeningen van Wim Hof.

Wim Hof is beter bekend als de Ice Man. Hij heeft diverse kouderecords op zijn naam staan. Op blote voeten marathons rennen in de sneeuw, uren in een bak met ijs zitten, meters onder het ijs zwemmen in een meer, dat soort dingen.

Het lijken bovenmenselijke prestaties maar Wim Hof is ervan overtuigd dat ieder gezond mens tot dergelijke prestaties in staat is, als je maar zijn technieken toepast. De laatste jaren is hij bezig met wetenschappers om aan te tonen dat die technieken daadwerkelijk een fysiek effect hebben en prestaties kunnen vergroten. En de eerste resultaten zijn al gepubliceerd. Wim Hof’s technieken kunnen inderdaad grote, positieve effecten hebben op prestaties.

Zo beklom Wim Hof in recordtijd met een groepje “beschadigde” mensen (mensen met een chronische ziekte, of mensen die niet lang daarvoor een hartaanval hadden gehad) de berg Kilimanjaro (5895 meter). Hierbij maakte hij onder meer gebruik van eenvoudige ademhalingstechnieken.

Wanneer je deze ademhalingstechnieken toepast in de periode voor de klim, bereid je je lichaam vast voor op de effecten van de ijle lucht op hoogte. Daarnaast kun je deze technieken toepassen bij het klimmen zelf.

Ik ga die technieken zelf niet hier uitleggen, want je kunt ze beter bij de bron zelf leren. Wim Hof heeft een app waarin hij zijn technieken uitlegt in filmpjes en een online cursus waarmee hij je erdoorheen loodst. Je kunt meer informatie vinden op zijn site.

De ademhalingsoefeningen kosten ongeveer twintig minuten per dag. Veel mensen rapporteren allerlei gezondheidseffecten na het op langere termijn toepassen van deze oefeningen. Daarnaast is het voor mij ook een zen-momentje in de dag. Het voelt bijna als een meditatie. Dat op zichzelf zou al een reden kunnen zijn om ermee door te gaan.

De grote vraag

Dit is mijn persoonlijke verhaal van de voorbereiding van de beklimming van Mt. Damavand. Dit is zeker niet bedoeld als een advies voor als je ook Damavand zou willen beklimmen.

Het is ook voor mij nog de grote vraag of het voldoende zal zijn. Over twee weken zal ik het weten. Ik kan bijna niet wachten…

Op het moment dat je dit leest is de beklimming achter de rug. Het verslag van de beklimming van Damavand lees je hier.

Heb jij ook interesse in de beklimming van Mount Damavand? Stuur een mailtje naar info@yourplanettravel.nl!

Lees meer verhalen